Binabasa ang mga MySQL/MariaDB INSERT statement at ginagawang object sa isang JSON array ang bawat row. Kapag may kasamang CREATE TABLE statement sa parehong input, ginagamit ang mga column name at type nito, kaya nagiging true/false ang mga value ng TINYINT(1) at pinapalawak bilang object ang mga JSON column.
Ginawa ito para sa paglilipat ng bahagi ng isang mysqldump file, isang migration seed, o mga INSERT statement na naka-attach sa isang bug report papunta sa mga test fixture o API mock.
SQL box. Para sa anyong INSERT INTO t VALUES ... na walang column list, isama rin ang CREATE TABLE statement ng table na iyon.--, #, /* */) at ibang statement gaya ng SET o LOCK TABLES; nilalaktawan sila.Resulta. Kapag walang nahanap na INSERT, No INSERT statement found ang lalabas.CREATE TABLE `products` (
`id` INT NOT NULL,
`name` VARCHAR(100),
`on_sale` TINYINT(1),
`attrs` JSON
);
INSERT INTO `products` VALUES
(1, 'Desk lamp', 1, '{"color":"white"}'),
(2, 'Kid''s chair', 0, NULL);[
{
"id": 1,
"name": "Desk lamp",
"on_sale": true,
"attrs": {
"color": "white"
}
},
{
"id": 2,
"name": "Kid's chair",
"on_sale": false,
"attrs": null
}
]Walang column list ang INSERT, kaya galing sa naunang CREATE TABLE ang pagkakasunod ng column. Naging boolean ang 1/0 sa TINYINT(1) column na on_sale, naging object ang string sa JSON column na attrs, at tamang nabasa ang quote na naka-escape bilang ''.
INSERT, INSERT IGNORE, REPLACE INTO, at multi-row na VALUES (...), (...).'text' at "text" → string, NULL → null, TRUE/FALSE → boolean. Pinapanatili bilang raw text na "NOW()" ang mga function call gaya ng NOW().'', \', \n, \t at iba pa).CREATE TABLE, ginagamit ang pagkakasunod ng column nito, nagiging boolean ang 0/1 sa mga column na TINYINT(1), BOOL o BOOLEAN, at nagiging object ang mga string sa JSON column.CREATE TABLE, pinapangalanan ang mga key na column1, column2 at iba pa.{ "table": [...] } naman ang ibinibigay ng mga INSERT para sa maraming table. Pinapaikli sa table name ang db.table at [dbo].[table].Kunin mula sa isang production dump ang ilang row na kailangan para ma-reproduce ang isang bug, i-convert sila, at gamitin ang JSON bilang unit-test input o Storybook mock data.
Sa isang mahabang single-line na INSERT ... VALUES, madaling magkamali sa pagbilang kung aling value ang napupunta sa aling column. Kapag JSON na, katabi ng column name nito ang bawat value, kaya halata ang mga mali sa pagkakasunod.
INSERT ... SELECT, UPDATE at DELETE.DECIMAL (12.10 → 12.1) at nawawalan ng precision ang mga BIGINT value na lampas sa 2^53.N'...' ng SQL Server at ang escape string na E'...' ng PostgreSQL, kaya nagiging "서울" ang N'서울'.CREATE TABLE, nananatiling numero ang 0/1 sa mga TINYINT(1) column.Oo. INSERT at CREATE TABLE statement lang ang binabasa at nilalaktawan ang lahat ng iba. Pero puwedeng bumagal ang browser sa napakalaking file, kaya mas mabuting i-paste lang ang mga table na kailangan mo.
Oo para sa karaniwang dump format. Naiintindihan ang mga string na E'...', at binabasa at ina-apply ang mga cast na ::: nagiging object ang '{"a":1}'::jsonb, numero ang '5'::int, true ang 't'::boolean. Pinapanatili lang ang string value ng ibang cast gaya ng ::timestamp o ::uuid.
Ipasok ito sa JSON to MySQL tool, na nag-i-infer ng mga type at gumagawa ulit ng CREATE TABLE at INSERT. Hindi ito kinakailangang tumugma sa orihinal na table definition, kaya i-review ang mga type.